INTERNET, SCHOUWSPEL VAN ONS LEVEN

Het is verbazingweekend hoe we totaal nutteloos kunnen rondslenteren op deze aardbol. Hoe we de schijn op kunnen houden van een boeiend leven met grappige hyve www’s, kritische blogs (tot het zeikerige toe), kleurrijke tweets, vrienden aantallen op facebook en bezoekers aantallen in je picasa webalbum. It’s all about the numbers.

En vooral die tweets. Twitter heb ik nu welgeteld een week. Voor sommige vervuld twitter een nuttig bestaan, maar voor de meeste vrienden die ik op twitter volg is het een exposé van hun spetterende leventje. ‘Onderweg naar Janet, zon en terras. Love life.’
‘Poeh, uitgeteld na Miekes feest en ik moet er nog twee dit weekend!’
‘Antwerpen, here I come!’
‘Bij Piet op het dakterras met vrienden en witte wijn, moet ik ooit weg hier? Zon, ik aanbid je!’
Wat is het leven? Een schouwspel van het leventje zoals we het graag tentoonstellen aan ons publiek. En internet is ons podium.
Wanneer je vol trots je tweet publiceert en voldaan op je buik trommelt zal er elk moment een tweet op je beeldscherm verschijnen die de jouwe overtreft. Bummer, die aanbidt de zon meer. Of die reist voorbij Antwerpen naar Parijs.
Het geeft geen voldoening. Omdat we bedoeld zijn om voor meer te leven. Niet met zulk geneuzel genoeg te nemen. Ja, er is meer in het leven dan zon en bier. Als je dat weet, wat tweet je dan?